Miastom herby by\u0142y nadawane z racji przyznania praw miejskich, czyli historia herb\u00f3w miejskich si\u0119ga XIII w. W gminach i wioskach stosowane by\u0142y piecz\u0119cie, kt\u00f3re po raz pierwszy na dokumentach w\u0142adz samorz\u0105dowych pojawi\u0142y si\u0119 wraz z procesem uw\u0142aszczenia ch\u0142op\u00f3w, czyli ok. 1848 r, jako symbole samorz\u0105du. Na polecenie w\u0142adz pruskich wszystkie gminy wiejskie zobowi\u0105zane zosta\u0142y do sporz\u0105dzenia sobie piecz\u0119ci, w celu reprezentacji samodzielno\u015bci gmin. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 piecz\u0119ci powsta\u0142a w latach 8O-tych XVlll w.<\/p>\n Cech\u0105 charakterystyczn\u0105 piecz\u0119ci gminnej by\u0142o jej god\u0142o, kt\u00f3rym najcz\u0119\u015bciej by\u0142 motyw Symbolika:<\/strong><\/p>\n Dzi\u0119kujemy Panu Wilhelmowi Kowolikowi za wyra\u017cenie zgody na wykorzystanie materia\u0142\u00f3w z ksi\u0105\u017cki \u201eZiemi\u0119cice 1286-1998<\/strong>\u201d , Wydawca: So\u0142ectwo Ziemi\u0119cice, Lipiec 2000 r.<\/i><\/span><\/p>\n \u201eOd 1765 wszyscy w\u0142a\u015bciciele s\u0105 skrupulatnie zapisani w ksi\u0119dze hipotecz\u00adnej w Gliwicach dla powiatu Toszecko-Gliwickiego, orygina\u0142 znajduje si\u0119 we Wroc\u0142awiu. Tam pod hipotecznym numerem 54 zapisano, \u017ce: do miejscowo\u015bci Ziemientzitz nale\u017c\u0105 jeszcze wsie Preschlebie, Schwientoschowitz<\/span><\/b> z dworem Wachow (Jednota) oraz cz\u0119\u015b\u0107 \u017bernik (kt\u00f3ra zosta\u0142a w 1775 oddzielona) do\u00addatkowo zapisano patronat nad wsi\u0105 Karchowice.\u201d<\/span><\/p>\n <\/p>\n Ca\u0142y ten obszar zakupili:<\/span><\/p>\n \u0179r\u00f3d\u0142o: \u201ePierwszym zatwierdzonym nauczycielem by\u0142 pan Flegel 1810-1843, kt\u00f3ry by\u0142 tak\u017ce organist\u0105 w Karchowicach. Szko\u0142a mie\u015bci\u0142a si\u0119 w Ziemi\u0119ci\u00adcach (w miejscu obecnej) i obejmowa\u0142a tak\u017ce Przezchlebie i \u015awi\u0119toszowice<\/b>. W roku 1831 ucz\u0119szcza\u0142o do szko\u0142y 143 dzieci. Nauczyciel uczy\u0142 w swoim mieszkaniu, w roku 1838 zbudowano ma\u0142\u0105 szko\u0142\u0119, by\u0142 to budynek z drze\u00adwa, dach kryty s\u0142om\u0105, pomieszczenia: 1 pok\u00f3j nauczyciela, 1 pok\u00f3j mieszkalny, kuchnia i kom\u00f3rka. W latach 1844-1856 nauczycielem by\u0142 Johann Thoma. Kiedy pan Thoma zachorowa\u0142 i odszed\u0142 na rent\u0119 przyby\u0142 no\u00adwy nauczyciel z Wielowsi – pan Karl Willimsky, kt\u00f3ry by\u0142 tak\u017ce organist\u0105 w ko\u015bciele. Rzecz warta podkre\u015blenia, za obydwie funkcje pan Willimsky otrzymywa\u0142 60 talar\u00f3w plus tzw. deputat w naturze tj. bezp\u0142atne mieszka\u00adnie oraz 9 ton w\u0119gla, z tego musia\u0142 tak\u017ce zagrza\u0107 pok\u00f3j nauczania. Wolny opas dla dw\u00f3ch kr\u00f3w i jednej \u015bwini oraz ogr\u00f3dek na warzywa. Z tych 60 ta\u00adlar\u00f3w musia\u0142 p\u0142aci\u0107 do\u015bmiertnie rent\u0119 panu Thoma 40 talar\u00f3w, wi\u0119c jemu zostawa\u0142o w got\u00f3wce tylko 20 talar\u00f3w rocznie. Od roku 1863 dosta\u0142 40 ta\u00adlar\u00f3w, a od 1867r. – 50 talar\u00f3w. Nale\u017cy nadmieni\u0107, \u017ce pan Thoma za\u0142o\u017cy\u0142 \u201eKsi\u0119g\u0119 ucznia” w kt\u00f3rej wpisano wszystkich uczni\u00f3w od 1840 roku. Wracaj\u0105c do nauczycieli… Okres od 1857r. do 1904r. to wzmo\u017cona praca Karola Willimsky’ego wraz z pomocnikiem prowadzili niestrudzenie prac\u0119 z dzie\u0107mi. Pan Willimsky obchodzi\u0142 w roku 1904 jubileusz 50 lat pracy, w dniu rozpocz\u0119cia roku szkolnego po\u017cegnano godnie i uroczy\u015bcie lubiane\u00adgo nauczyciela i budowniczego nowej szko\u0142y. Za swoj\u0105 prac\u0119 otrzyma\u0142 order rodu Hohenzollern\u00f3w. Od 16.10.1904r. roku stanowisko kierownika szko\u0142y przej\u0105\u0142 Rochus Kuczera urodzony 14.08.1869r. w miejscowo\u015bci Grab-czok\/Opole. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105 jako nauczyciel w 1889r. w Ole\u015bnie. W roku 1893 uko\u0144czy\u0142 wy\u017csze studia w seminarium w G\u0142ucho\u0142azach gdzie zdoby\u0142 tytu\u0142 rektora. Rochus Kuczera wychowa\u0142 swego syna w duchu reli\u00adgijnym, dnia 1.02.1927r. otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie ksi\u0105dz Alfons Kuczera. Rochus Kuczera by\u0142 kierownikiem szko\u0142y w Ziemi\u0119cicach do 1932r., gdy w dniu 1.04.1932r. tak\u017ce na rozpocz\u0119cie roku szkolnego, po\u017cegnano godnie odchodz\u0105cego na emerytur\u0119 cz\u0142owieka o wielkim sercu. Zmar\u0142 dnia 11.08.1936r. W okresie emerytury napisa\u0142 swoje dzie\u0142o \u201eHistoria wsi Ziemientzitz\u201d, lecz zosta\u0142 tylko r\u0119kopis, ksi\u0105\u017cka nie zosta\u0142a opublikowana i cz\u0119\u00ad\u015bciowo zapomniana. Dopiero par\u0119 lat temu zdoby\u0142em kserokopi\u0119 tego zapi\u00adsu. Po przeczytaniu jestem oczarowany t\u0105 niecodzienn\u0105 prac\u0105, kt\u00f3ra po\u00adwinna by\u0107 lektur\u0105 dla potomnych. Pan Kuczera prowadz\u0105c Urz\u0105d Stanu Cywilnego, mia\u0142 dost\u0119p do akt i archiwali\u00f3w na szerszym polu. Zbada\u0142 ar\u00adchiwa w Gliwicach oraz we Wroc\u0142awiu, gdzie odnalaz\u0142 histori\u0119 swojej wsi. \u201eWa\u017cne wydarzenie na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku – G\u00f3rno\u015bl\u0105skie Towarzystwo Ko\u00adlejowe otrzyma\u0142o zezwolenie na budow\u0119 linii kolejowej w roku 1841. Linia kolejowa na trasie Opole – K\u0119dzierzyn – Gliwice, \u015awi\u0119toch\u0142owice, Mys\u0142owi\u00adce zosta\u0142a oddana do u\u017cytku 30.10.1845, a w 1846 jecha\u0142 tym poci\u0105giem Kr\u00f3l Fryderyk Wilhelm IV. Piecz\u0119\u0107 i herb so\u0142ectwa Dzi\u0119kujemy Pani Krystynie Gracy za wyra\u017cenie zgody na wykorzystanie materia\u0142\u00f3w z ksi\u0105\u017cki \u201ePiecz\u0119\u0107 i projekt herbu so\u0142ectwa \u015awi\u0119toszowice \u201d , 2012 r. Miastom herby by\u0142y nadawane z racji przyznania praw miejskich, czyli historia herb\u00f3w miejskich si\u0119ga XIII w. W gminach i wioskach stosowane by\u0142y piecz\u0119cie, kt\u00f3re po raz pierwszy na dokumentach … Czytaj dalej Historia<\/span> ![\""Na](\"https:\/\/www.swietoszowice.pl\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/herb1.png\")
<\/a>
\nwzi\u0119ty z codziennego \u017cycia, zwi\u0105zany z podstaw\u0105 utrzymania w danej miejscowo\u015bci (obrazy narz\u0119dzi rolniczych, zwierz\u0105t le\u015bnych i domowych), zarys krajobrazu, motyw religijny, nierzadko si\u0119gano te\u017c do \u015bwiata fantazji. Symbole ko\u015bcielne w heraldyce, wykorzystywane by\u0142y cz\u0119sto, ale przewa\u017cnie mia\u0142y one zwi\u0105zek z histori\u0105 miasta, gminy. Najcz\u0119\u015bciej s\u0105 to postacie \u015bwi\u0119tych, kt\u00f3rzy byli patronami miejscowych ko\u015bcio\u0142\u00f3w parafialnych – np. \u015awi\u0119ty Wojciech w Radzionkowie.\u00a0 Czasem w herbie widnieje ko\u015bci\u00f3\u0142 – np. w Wieszowej, Lubecku, Koch\u0142owicach. Zdarzaj\u0105 si\u0119 te\u017c symbole ko\u015bcielne w heraldyce wtedy, gdy dana miejscowo\u015b\u0107 by\u0142a w\u0142asno\u015bci\u0105 biskup\u00f3w, czy klasztor\u00f3w – np. Repty Stare niegdy\u015b nale\u017ca\u0142y do klasztoru \u015bwi\u0119tego Wincentego z Wroc\u0142awia, st\u0105d w herbie opat tego klasztoru.
\nGod\u0142o raz obrane rzadko ulega\u0142o zmianie, chocia\u017c spos\u00f3b jego przedstawienia niekiedy znacznie r\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 na poszczeg\u00f3lnych piecz\u0119ciach.<\/p>\n\n
<\/a>
p\u0142ug zaprz\u0119\u017cony w konia.<\/figcaption><\/figure><\/li>\n<\/ul>\nRys historyczny so\u0142ectwa \u015awi\u0119toszowice<\/h3>\n
W\u0142a\u015bciciele wsi<\/b><\/h2>\n
<\/a>\n\n
\n W\u0142a\u015bciciele<\/b><\/td>\n Zapis w ksi\u0119dze<\/b><\/td>\n<\/tr>\n \n Bracia Franz i Felix von Woisky<\/td>\n W\u0142a\u015bcicielka pani Dorotea von Woisky zapisa\u0142a w testamencie maj\u0105tek o warto\u015bci 26666 talar\u00f3w synom Franzowi i Felixowi w dniu 6.07.1765r. Lecz tylko Franz byt na razie pe\u0142noprawnym w\u0142a\u015bcicielem a Fe\u00adlix dopiero 5.12.1768r. kiedy to zosta\u0142 pe\u0142\u00adnoletni. Siostra Maria Barbara von Woisky otrzymuje 6666 talar\u00f3w<\/td>\n<\/tr>\n \n samodzielnie Franz von Woisky<\/td>\n 27.06.1769r. umiera Felix i maj\u0105tek prze\u00adchodzi w ca\u0142o\u015bci na Franza<\/td>\n<\/tr>\n \n Maria Barbara von Woisky po m\u0119\u017cu von Minnigerode<\/td>\n Dnia 12.09.1774r. umiera Franz von Woi\u00adsky, przez s\u0105d kupuje maj\u0105tek siostra Bar\u00adbara<\/td>\n<\/tr>\n \n Wilhelm Ludwik von Minnigerode<\/td>\n Maria von Woisky von Minnigerode prze\u00adkazuje m\u0119\u017cowi w testamencie dnia 7.05.1777r. cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku, a reszt\u0119 dnia 6.04.1780r.<\/td>\n<\/tr>\n \n General Leutnant Paul von Werner<\/td>\n Wilhelm Ludwik von Minnigerode sprzeda\u00adje ca\u0142o\u015b\u0107 na rzecz genera\u0142a von Werner, kt\u00f3\u00adry oddaje go w spadku synowi Augustowi<\/td>\n<\/tr>\n \n Johann von Wilczek z \u0141ab\u0119d<\/td>\n Wilczek kupuje ca\u0142y maj\u0105tek dnia 17.07.1788r. za 47333 talar\u00f3w<\/td>\n<\/tr>\n \n Joseph von Jarotzky<\/td>\n Kupuje maj\u0105tek dnia 20.10.1798r., docho\u00addz\u0105 dodatkowe k\u0142opoty z lasem kt\u00f3ry nale\u00ad\u017cy do \u0141ab\u0119d.<\/td>\n<\/tr>\n \n ERA STRACHWITZ\u00d3W<\/b><\/td>\n<\/tr>\n \n Hrabia Carl von Strachwitz<\/td>\n Kupuje ca\u0142y maj\u0105tek dnia 5.03.1802r., zdo\u00adbywa tak\u017ce przez s\u0105d sporny las w \u0141ab\u0119\u00addach, ostateczny zapis dnia 12.04.1802r.<\/td>\n<\/tr>\n \n Hrabia Carl Ernst von Strachwitz Gross Zauche oraz Kamienitz<\/td>\n W mi\u0119dzyczasie Carl otrzymuje tytu\u0142: \u201eCesarsko-Kr\u00f3lewski podkomorzy Hrabia Carl von Strachwitz Gross – Zauche oraz Ka\u00admienitz”. Jego syn otrzymuje tytu\u0142y hra\u00adbiowskie oraz w spadku maj\u0105tek w dniu 12.08.1823r.<\/td>\n<\/tr>\n \n Major Rudolf Hrabia von Strachwitz<\/td>\n Carl Ernst oddaje Rudolfowi von Stra\u00adchwitz ca\u0142y maj\u0105tek w dniu 28.07.1868r. \u0141ab\u0119dy kupuj\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 lasu dnia 1.09.1869r.<\/td>\n<\/tr>\n \n Hrabia Artur von Strachwitz w Kamie\u0144cu<\/td>\n Otrzymuje od majora Rudolfa ca\u0142y maj\u0105tek w dniu 1.06.1886r., po trzykrotnie zmienio\u00adnym testamencie (1881r., 1882r., 1884r.)<\/td>\n<\/tr>\n \n Hrabia Carl von Strachwitz w Kamie\u0144cu (nie podano ju\u017c nast\u0119pnych tytu\u0142\u00f3w hrabiowskich)<\/td>\n Na podstawie testamentu z dnia 30.11.1895 r. otrzymuje ponownie ca\u0142y maj\u0105tek hrabia Carl w dniu 20.02.1896 r. Do tego czasu Ziemi\u0119cice, Przezchlebie i \u015awi\u0119toszowice zawsze nale\u017ca\u0142y razem. Hrabia Carl von Strachwitz sprzedaje \u015awi\u0119\u00adtoszowice wraz z dworem Jednota w kwiet\u00adniu 1900 r. a wie\u015b Przezchlebie w marcu 1901 r.<\/td>\n<\/tr>\n \n <\/td>\n<\/tr>\n \n Hipoteka nr 70 w\u0142a\u015bciciel cegielni Anton Grabara<\/td>\n Jest nowym w\u0142a\u015bcicielem wsi \u015awi\u0119toszowi\u00adce od dnia 27.04.1900 r.<\/td>\n<\/tr>\n \n Stowarzyszenie w\u0142a\u015bcicieli maj\u0105tk\u00f3w we Wroc\u0142awiu<\/td>\n Przejmuje wie\u015b \u015awi\u0119toszowice dnia 1.07.1905r.<\/td>\n<\/tr>\n \n Viktor Kranczoch<\/td>\n Otrzymuje przez s\u0105d w Gliwicach maj\u0105tek \u201eDw\u00f3r Jednota” 27.05.1913 r.<\/td>\n<\/tr>\n \n Hipoteka nr 71 Bank G\u00f3rniczy<\/td>\n Jest nowym w\u0142a\u015bcicielem wsi Przezchlebie od 3.05.1901r. a od 21.07.1927r. Pruska Sp\u00f3\u0142ka G\u00f3rniczo-Hutnicza we Wroc\u0142awiu<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/div>\n
\nNa podstawie ksi\u0105\u017cki: Wilhelm Kowolik, Ziemi\u0119cice 1286-1998,
\nWydawca: So\u0142ectwo Ziemi\u0119cice, Lipiec 2000.<\/i><\/span><\/p>\nSzko\u0142a i nauczyciele<\/h2>\n
\nW ksi\u0119dze wpisano nazwisko i imi\u0119, dat\u0119 urodzenia i przyj\u0119cia do szko\u0142y, po\u00adszczeg\u00f3lne stopnie przez lata nauki oraz dat\u0119 uko\u0144czenia szko\u0142y. Ksi\u0119ga jest prowadzona do dnia dzisiejszego. Dzieci uczono rano i po po\u0142udniu. W roku 1863 rozpocz\u0119\u0142o rok szkolny 300 dzieci. Szko\u0142a nie mog\u0142a pomie\u015bci\u0107 tylu uczni\u00f3w, nadszed\u0142 wi\u0119c czas budowy nowej wi\u0119kszej szko\u0142y.
\nW roku 1874 od wiosny rozpocz\u0119to budow\u0119. Za 800 talar\u00f3w mistrz budowlany Morawiec
\nz Zabrza zbudowa\u0142 szko\u0142\u0119 kt\u00f3ra zosta\u00ad\u0142a oddana do u\u017cytku 1.10.1874r. Odbioru dokona\u0142 kr\u00f3lewski inspektor budowlany Buchmann z Gliwic, po\u015bwi\u0119cenia dokona\u0142 ksi\u0105dz Anton Kopetzki.
\nPo ma\u0142ym remoncie i prze\u0142o\u017ceniu dachu szko\u0142a czynna jest do dzi\u015b. Na\u00adle\u017cy nadmieni\u0107 wa\u017cne wydarzenie dla Ziemi\u0119cic, razem z uruchomieniem nowej szko\u0142y, powo\u0142ano w jednym z pokoi Urz\u0105d Stanu Cywilnego 1.10.1874r., napisz\u0119 o tym p\u00f3\u017aniej.
\nRok szkolny 1883 rozpocz\u0119\u0142o 334 dzieci, przyszed\u0142 czas na budow\u0119 szko\u00ad\u0142y w Przezchlebiu. 1.04.1884r. nauk\u0119 w Przezchlebiu rozpocz\u0119to w nowej szkole a pierwszym nauczycielem by\u0142 pan Robert Gadamaer. Od tego dnia Przezchlebie odesz\u0142o od zespo\u0142u szk\u00f3\u0142 w Ziemi\u0119cicach.<\/p>\n
\nZaj\u0105\u0142em si\u0119 t\u0142umaczeniem wielkiej cz\u0119\u015bci tej pracy, kt\u00f3ra ko\u0144czy sw\u00f3j bieg w roku 1933. M\u00f3j dodatkowy zapis ogranicza si\u0119 do kontynuacji okresu 1933-1998, my\u015bl\u0119, \u017ce kto\u015b powinien to uczyni\u0107 tak zacnemu cz\u0142owiekowi. Na pewno jego marzeniem by\u0142o wyda\u0107 t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 szczeg\u00f3lnie dla m\u0142odych ludzi, kt\u00f3rym \u0142aduje si\u0119 wiele b\u0142\u0119dnych informacji, dopasowanych do obec\u00adnej sytuacji \u017cyciowej. My\u015bl\u0119, \u017ce zrobi\u0119 to w miar\u0119 dobrze, gdy\u017c szukam po\u00admocy u ludzi starszych ode mnie oraz od\u015bwie\u017cam swoj\u0105 pami\u0119\u0107.
\nW czasie od 1900-1945 w szkole by\u0142o zawsze 4-5 nauczycieli, z powodu braku miejsca – cztery klasy – musiano pewne roczniki \u0142\u0105czy\u0107 ze sob\u0105, by\u0142o to bardzo k\u0142opotliwe, pewnych przedmiot\u00f3w uczy\u0142y si\u0119 dwa roczniki razem, tylko tych podstawowych przedmiot\u00f3w uczono osobno. Do tej szko\u0142y cho\u00addzi\u0142y jeszcze dzieci ze wsi \u015awi\u0119toszowice, tak jak obecnie. Dopiero w roku 1932 zbudowano ma\u0142\u0105 dwuklasow\u0105 szko\u0142\u0119 w \u015awi\u0119toszowicach za 23500 DM, szko\u0142a ta zosta\u0142a uruchomiona 12.12.1932r. (obecnie przedszkole).\u201d <\/b>
\nLata 1870 – 1904<\/b>
\n\u201eTrzy wojny wewn\u0105trzniemieckich 1864r., 1866r., 1870r. jak podano – udzia\u0142 w wojnie bra\u0142o 27 parafian w tym nazwiska ze \u015awi\u0119toszowic:
\n
\n<\/b>1. Franz Cieslok
\n2. Michael Galonska
\n3. Silwester Gralla
\n4.Franz Pudlo
\n5. Josef Schyszka
\n6. Franz Sych
\n\u0179r\u00f3d\u0142o:
\nNa podstawie ksi\u0105\u017cki: Wilhelm Kowolik, Ziemi\u0119cice 1286-1998,
\nWydawca: So\u0142ectwo Ziemi\u0119cice, Lipiec 2000.<\/i><\/p>\nWa\u017cne wydarzenia na g\u00f3rnym \u015al\u0105sku – g\u00f3rno\u015bl\u0105skie towarzystwo kolejowe<\/h2>\n
\nPierwsza lokomotywa zosta\u0142a sprowadzona z Anglii pod nazw\u0105 \u201eSile-siak”. Od 1.01.1857 upa\u0144stwowiono G\u00f3rno\u015bl\u0105sk\u0105 kolej a budowniczym lo\u00adkomotyw by\u0142 August Borsig, jego syn Albert Borsig uruchomi\u0142 jeden z wi\u0119kszych zak\u0142ad\u00f3w Borsigwerk w pobliskich Biskupicach w roku 1863. Linia kolejowa Opole – Pyskowice – Bytom zosta\u0142a oddana w sierpniu 1879 roku, a wi\u0119c jest to kolej przez Ziemi\u0119cice. Dworzec kolejowy \u201eCzeka\u00adn\u00f3w” – w\u00f3wczas \u201eSchakanau O\/S” zbudowana na polu wsi \u015awi\u0119toszowice, lecz nie dano nazwy \u201e\u015awi\u0119toszowice” gdy\u017c by\u0142aby mylona z dworcem \u201e\u015awi\u0119toch\u0142owice”. <\/b>Pierwszy poci\u0105g zawita\u0142 do Czekanowa w dniu 15.08.1879, by\u0142 witany z orkiestr\u0105 i t\u0142umem ludzi z okolicy. Od roku 1990 poci\u0105g ju\u017c nie kursuje. Tak\u017ce uruchomiono wagon pocztowy oraz poczto\u00adwy urz\u0105d na dworcu, opisz\u0119 to poni\u017cej.
\nNasze drogi, obecna szosa Boniowice – Sza\u0142sza zosta\u0142a zbudowana w la\u00adtach 1878\/79, by\u0142y k\u0142opoty w miejscu obni\u017cenia na ko\u0144cu lasu Goj, mu\u00adsiano zbudowa\u0107 most dla przep\u0142ywu rzeczki w kierunku Karchowic, wyko\u00adrzystano kamienie na nasyp z kamienio\u0142omu w Boniowicach, drog\u0119 budo\u00adwa\u0142 pan Kotzulla z Tarnowie. Przed rokiem 1879 prowadzi\u0142y 2 drogi do Gli\u00adwic, pierwsza oficjalna droga, to obecna ul. Polna, od Gurowca pod las i przez las z wylotem w Szobiszowicach przed Gliwicami, druga droga pro\u00adwadzi\u0142a prosto z dworu (PGR-u) za boiskiem wzd\u0142u\u017c pola dworskiego do Sza\u0142szy. By\u0142y to drogi polne, mi\u0119kkie, dlatego dla g\u0142\u00f3wnego transportu kon\u00adnego u\u017cywano drog\u0119 ze \u015awi\u0119toszowic przez Ziemi\u0119cice – Przezchlebie – Cze\u00adchowice do g\u0142\u00f3wnej drogi Pyskowice – Gliwice.<\/b>\u201d <\/i>
\nRok 1919<\/b>
\n
\n\u201eW styczniu 1919 r. podano list\u0119 poleg\u0142ych w I wojnie \u015bwiatowej
\n<\/b><\/span><\/i>
\nz \u015awi\u0119toszowic:
\n<\/b>1. Eugen Cichorowski
\n2. Alois Stasch
\n3. Konrad Richter
\n4. Paul Kroi
\n5. Timoteusz Brysch
\n6. Kaspar Kowolik
\n7. Wilhelm Grzeganek
\n8. Wilhelm Gralla
\n9. Eduard Sowig\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"